Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2014

74η Επέτειος του ΟΧΙ -Προσκύνημα στα Βορειοηπειρωτικά βουνά εκεί που έμειναν για πάντα Ελληνες μαχητές του'40

74η Επέτειος του ΟΧΙ -Προσκύνημα στα Βορειοηπειρωτικά βουνά εκεί που έμειναν για πάντα Ελληνες μαχητές του'40
Για 15η συνεχή χρονιά μαζί με φίλους και μέλη της Ενωσης Ελλήνων Λογοτεχνών και του Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων, συγγενείς πεσόντων και άλλοι φορείς βρεθήκαμε στο χωριό Βουλιαράτι Αργυροκάστρου για να τιμήσουμε εκείνους που έμειναν για πάντα στα βορειοηπειρωτικά βουνά.
Πριν από την έναρξη της εκδήλωσης και αφού τοποθετήσαμε λουλούδια στους τάφους των πεσόντων και στο ηρώο του στρατ.κοιμητηρίου μια μικρή ομάδα επισκεφθήκαμε το γειτονικό χωριό Βοδίνο  όπου μαζί με τους κατοίκους και άλλους φορείς τιμήσαμε τους 3 πεσόντες από το νομό Αρτας που φιλοξενεί το κοιμητήριο του χωριού.
Επιστρέψαμε και συμμετείχαμε στην εκδήλωση που γίνεται στο Βουλιαράτι όπου βρίσκεται το μοναδικό στρατιωτικό κοιμητήριο στη γειτονική χώρα με αναγνωρισμένους πεσόντες. Η εκδήλωση γίνεται κάθε χρόνο υπό την αιγίδα του Γενικού Προξενείου της Ελλάδος στο Αργυρόκαστρο.
Φέτος έκλεισε με ένα συγκινητικό μοιρολόι από το Σάββα Σιάτρα αφιερωμένο στους πεσόντες. 
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:
Εγινε με επιμέλεια του μέλους του Συνδέσμου μας Χρήστου Γιάννη


Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΌΥ 1940

Επετειακή εκδήλωση για τους πεσόντες του'40 στην Κερατέα Αττικής
Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου και είναι  ανάγκη να θυμηθούμε εκείνους που αγωνίστηκαν στον πόλεμο του'40. Αρκετοί απ'αυτούς δεν γύρισαν πίσω. Περίπου 8.000 έμειναν για πάντα στη γειτονική χώρα άταφοι οι περισσότεροι.
Στην Κερατέα Αττικής ο πολιτιστικός Σύλλογος "ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ"  οργανώνει την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου ώρας 20:00 εκδήλωση με θέμα "ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ -ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ".
Θα παρουσιαστεί υλικό για πρώτη φορά και θα ακούσετε αναμνήσεις παλαιμάχων.
Οσοι μπορείτε προσέλθετε.

Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2014

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 -ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ...

ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ

74 χρόνια μετά τον πόλεμο του’40 και ο παλαίμαχος και τραυματίας πολέμου  Σταμάτης Μανώλης (που είναι ίσως ο μοναδικός επιζών στη Λαυρεωτική από τους μαχητές του’ 40) θυμάται παρά τα 100 χρόνια που κουβαλά στους ώμους του.
Η μνήμη του παραμένει κοφτερή και οι αναμνήσεις του’40 είναι ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό του.
Τον συνάντησα στο σπίτι του και είχα μια συνομιλία μαζί του.
 Ξετυλίγει μνήμες και θυμάται εικόνες από την κήρυξη του πολέμου, την επιστράτευση, την πορεία προς στο  μέτωπο, τις σκληρές συνθήκες του πολέμου, τον τραυματισμό του και την επιστροφή στο χωριό του μετά από 6 μήνες στο μέτωπο.
Όταν αναφέρθηκα στους συμπολεμιστές του που δε γύρισαν από το μέτωπο και τις άλλες απώλειες, συγκινήθηκε, εξέφρασε την αντίθεσή του στους  πολέμους λέγοντας «Να μη σώσει να ξανάρθει τέτοιο πράγμα στον κόσμο».

Δείτε αυτό το βίντεο:

Παρασκευή, 3 Οκτωβρίου 2014

74η επέτειος του ΟΧΙ -Προσκήνυμα στoυς τόπους που αναπαύονται Ελληνες πεσόντες του’40



Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου και η Ενωση Ελλήνων Λογοτεχνών, το αρχαιότερο λογοτεχνικό σωματείο της χώρας, για τρίτη συνεχή χρονιά, προγραμμάτισε τριήμερη εκδρομή –Προσκύνημα στη Βόρεια Ηπειρο  για να τιμήσει τους πεσόντες του’40.
Συμμετέχουν και αρκετοί συγγενείς πεσόντων.
Η ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 192 του περιοδικού «ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» έχει ως ακολούθως:

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Τα αδέλφια σχίζουν τα βουνά





Τα αδέλφια σχίζουν τα βουνά, ένα συγκινητικό περιστατικό από τον πόλεμο του'40


Στον πόλεμο του’40 αρκετά ήταν τα αδέλφια που πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή. Μερικές περιπτώσεις έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις σε αυτό το ιστολόγιο.

Ένα συγκινητικό περιστατικό καταγράφει στο πολεμικό του ημερολόγιο ένας μαχητής του’40.

Διαβάστε το.

Είχαμε μπει σε πορεία και βρισκόμαστε ακριβώς πάνω από το μεθοριακό χωριό Αργυροχώρι. Δεξιά μας υπήρχαν αρκετά φρεσκοσκαμμένα μνήματα παλληκαριών μας που έπεσαν στη χτεσινή μάχη. Σε κάθε τάφο, ένας πρόχειρος ξύλινος Σταυρός καμωμένος από σανίδες κιβωτίων πυρομαχικών και μια επιγραφή με μπογιά άγνωστη, φανέρωνε την ταυτότητα του νεκρού παλληκαριού.

Κι ενώ βαδίζαμε, βλέπουμε ένα στρατιώτη μας να πέφτει μ' ορμή επάνω σ’ ένα τάφο και με τη λόγχη και τα χέρια του άρχισε να σκάβει με μανία το χώμα λέγοντας: "Αδερφέ μου, αδερφούλη μου!"

 Ο καημένος ενώ βάδιζε είδε σ’ένα τάφο το όνομα του αδερφού του και ρίχτηκε να τον ξεθάψει για να του δώσει τον τελευταίο ασπασμό. Δώσαμε και πήραμε όσο να τον σηκώσουμε από το φρεσκοσκαμμένο τάφο. Αλήθεια πόσο δίκιο έχει ο λαός μας που λέει: Τ' αδέρφια  σκίζουν τα  βουνά!.
Αλέξανδρος ΛαζάνηςΑναμνήσεις από το μέτωπο του 1940 και της κατοχής