Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2015

ΠΕΣΟΝΤΕΣ του 40, Μια συγκλονιστική ιστορία

Επος του'40-Μια συγκλονιστική ιστορία
Μετά από δεκαετίες συγγενείς πεσόντων του'40, βρήκαν στό μέτωπο τους τάφους των πεσόντων συγγενών τους.
Ηταν μια πολύχρονη και κοπιαστική προσπάθεια εντοπισμού πεσόντων, αναζήτησης και ενημέρωσης των συγγενών τους, οι οποίοι μετά από 62 έως 73 χρόνια εκαναν την πρώτη επίσκεψη στον τόπο τιμής.
Δείτε το βίντεο που ακολουθεί:

Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2015

75η Επέτειος του ΟΧΙ -Επετειακές εκδηλώσεις εθνικής εορτής και προσκήνυμα στους τόπους που αναπαύονται Ελληνες μαχητές του'40

Συμπληρώνονται φέτος 75 χρόνια από την κήρυξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου ή όπως επικράτησε να λέγεται «Επος του 40».
Ο πόλεμος αυτός που συμπύκνωσε την εθνική στάση απέναντι στους εισβολείς διήρκεσε από τις 28 Οκτωβρίου 1940 μέχρι τέλος Μαϊου 1941.
Στο διάστημα αυτό η χώρα μας αντιμετώπισε τρεις εισβολείς (Ιταλοί, Γερμανοί και Βούλγαροι). Οι θυσίες πολλές.
Εκτός των συνόρων (στα βουνά της Αλβανίας) έμειναν για πάντα πάνω από 8.000 μαχητές του’40. Οι περισσότεροι άταφοι και άγνωστο που βρίσκονται.
Τραυματίες πάνω από 63.000 και ορισμένοι μάλιστα άφησαν και κάποιο μέλος του σώματός τους στα μέρη αυτά.
Μεταγωγικά αναρίθμητα. Από τις 125.000 που επιτάχθηκαν πολύ λίγα γύρισαν πίσω.
Φέτος στις περιφέρειες Πρεμετής και Αργυροκάστρου στις 28 Οκτωβρίου θα γίνουν επετειακές εκδηλώσεις.
Μονή Αγίου Νικολάου Κλεισούρας Πρεμετής και σστρατιωτικό κοιμητήριο Ελλήνων πεσόντων του'40
Ειδικότερα στο στρατιωτικό κοιμητήριο της Μονής Αγίου Νικολάου στην Κλεισούρα θα γίνει επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στις 10 το πρωί και στη συνέχεια στο χωριό Βουλιαράτι Αργυροκάστρου που βρίσκεται το άλλο αναγνωρισμένο στρατιωτικό κοιμητήριο (με αναγνωρισμένους πεσόντες) θα γίνει με λαμπρότητα η επίσημη γιορτή για εκείνους που έμειναν για πάντα εκτός των συνόρων.
Στρατιωτικό κοιμητήριο Βουλιαρατίου με αναγνωρισμένους πεσόντες
Συμμετέχουν οι διπλωματικές αρχές της Ελλάδος στην Αλβανία, τα σχολεία  και φορείς της περιοχής, συγγενείς πεσόντων και αρκετοί φορείς από την Ελλάδα.
Το αναγνωρισμένο στρατιωτικό κοιμητήριο Βουλιαρατίου φιλοξενεί σε ατο- μικούς τάφους 57 Ελληνες στρατιώτες και 1 αξιωματικό στα δε οστεοφυλάκιά του πάνω από 250 μαχητές του’40 που βρέθηκαν σε διάφορα μέρη.
Για να γνωρίσουν οι νεότεροι  και οι επισκέπτες την προσφορά του χωριού στον πόλεμο του'40, αλλά  και τον  αξιοθαύμαστο  τρόπο   που   διατηρήθηκε  και  ανα δείχτηκε το κοιμητήριο αυτό σας  παραπέμπω σε προηγούμενη ανάρτηση στο ιστολόγιό μου.
Κάνετε κλίκ επάνω στον σύνδεσμο που ακολουθεί:
Https://Agpanag.blogspot.com/2011/10/40.html


Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2015

75η επέτειος του ΟΧΙ -Προσκήνυμα στoυς τόπους που αναπαύονται Ελληνες πεσόντες του’40

Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου και η Ενωση Ελλήνων Λογοτεχνών, το αρχαιότερο λογοτεχνικό σωματείο της χώρας, όπως τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος, προγραμμάτισε τριήμερη εκδρομή –Προσκύνημα στη Βόρεια Ηπειρο  για να τιμήσει τους πεσόντες του’40.
Συμμετέχουν και αρκετοί συγγενείς πεσόντων.
Η ανακοίνωση που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» που κυκλοφορεί:


Κυριακή 9 Αυγούστου 2015

ΜΝΗΜΗ ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

ΜΝΗΜΗ ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ
Ενα ενδιαφέρον πολυσέλιδο βιβλίο (470 σελίδων) κυκλοφόρησε πρόσφατα που αναφέρεται στους Ευρυτάνες πεσόντες του 1940-41.
Τίτλος του βιβλίου "ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ " και συγγραφέας ο δάσκαλος και εκδότης του περιοδικού ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ Κώστας Αντ. Παπαδόπουλος.
Ο συγγραφέας με πολύ κόπο μάζεψε στοιχεία για τους 201 Ευρυτάνες πεσόντες και μετά από 75 χρόνια τα παρουσιάζει στο βιβλίο συτό προσθέτοντας έτσι ένα πολύτιμο πετραδάκι στο αιματοβαμμένο οικοδόμημα της νεοελληνικής μας ιστορίας και ταυτόχρονα πλουτίζει τη βιβλιογραφία του έπους του'40 και αναδεικνύει την προσφορά της Ευρυτανίας στον αγώνα αυτό.
Ετσι χάρη στο βιβλίο του εκλεκτού φίλου οι Ευρυτάνες πεσόντες περνούν στην αιωνιότητα και οι επερχόμενες γενεές δεν θα τους ξεχάσουν γιατί τα ονόματά τους είναι γραμμένα πλέον με ανεξίτηλα γράμματα που αντέχουν στο χρόνο και δε σβήνουν εύκολα από τη μνήμη.
Για ορισμένους Ευρυτάνες πεσόντες πρόσφερα και εγώ το δικό μου μικρό λιθαράκι με πληροφορίες και φωτογραφίες από το μέτωπο.
Το βιβλίο αυτό πρέπει να διαβαστεί απ'όλους τους Ευρυτάνες και να μην λείπει από καμία βιβλιοθήκη.
Συγχαρητήρια στον εκλεκτό φίλο για την κοπιαστική δουλειά του.

Τετάρτη 22 Ιουλίου 2015

Τιμητική αναφορά στον έφεδρο υπολοχαγό Γεώργιο Ιω. Αναστασόπουλο

Εφυγε σήμερα από κοντά μας ένας από τους λίγους επιζώντες παλαιμάχους του’40.
Πρόκειται για τον έφεδρο υπολοχαγό Γεώργιο Ιω. Αναστασόπουλο.
Η τελευταία πράξη θα γίνει αύριο (23/7/2015) στο κοιμητήριο του Προφήτη Ηλία στην Αγία Παρασκευή Αττικής.
Την περίοδο του’40 ήταν έφεδρος Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού και πολέμησε στα βορειοηπειρωτικά βουνά κατά του Ιταλού εισβολέα.
Στις επιχειρήσεις του τομέα Αγιοι Σαράντα –Χειμμάρα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Σ1 Πεδινό χειρουργείο που λειτουργούσε στο χωριό Βουλιαράτι Αργυροκάστρου.
Μετά την επούλωση των τραυμάτων επανήλθε πάλι στο μέτωπο και έμεινε μέχρι τη λήξη του πολέμου.
Τα γεγονότα του πολέμου έμειναν βαθιά χαραγμένα στο μυαλό του και μετά από 72 χρόνια από το έπος του 40, στο γέρμα της ζωής του, θέλησε να εκπληρώσει το χρέος προς τους συμπολεμιστές του που έμειναν για πάντα, στα μέρη που πολέμησε.
Ετσι με την ευκαιρία τριήμερης προσκυνηματικής εκδρομής στη βόρειο ήπειρο που πραγματοποίησαν τα πνευματικά σωματεία της χώρας μας ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ και ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ τα οποία μου εμπιστεύτηκαν την οργάνωσή της, έλαβε μέρος μαζί με μέλη της οικογένειάς του.
Οι σκηνές συγκινητικές. Αντίκρισε τα μέρη που πολέμησε και στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Βουλιαρατίου ως παλαίμαχος του 40 κατέθεσε στεφάνι στη μνήμη των συμπολεμιστών του.
Λίγες ημέρες αργότερα τα πνευματικά σωματεία που προανέφερα σε ειδική τελετή που έγινε στην Αθήνα τον τίμησαν με το χρυσό Μετάλλιο Πνευματικής Αξίας Α’ Τάξεως.

Παρασκευή 13 Μαρτίου 2015

Ενδιαφέρουσα ανακοίνωση για τους συγγενείς των πεσόντων 1940-41

Ενδιαφέρουσα ανακοίνωση για τους συγγενείς των πεσόντων 1940-41

Ανοιξε ο δρόμος και άρχισε η διαδικασία ενημέρωσης συγγενών πεσόντων για τη λήψη γενετικού υλικού προκειμένου να ταυτοποιηθούν οι πεσόντες 1940-41 που έπεσαν στο Αλβανικό μέτωπο.
Σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Στρατού και το 401 ΓΣΝΑ/Κέντρο Μοριακής Βιολογίας οι συγγενείς των πεσόντων που επιθυμούν να αναγνωρίσουν μέσω ανάλυσης DNA τα λείψανα πεσόντων συγγενών τους θα πρέπει να προσέλθουν (μετά από τηλεφωνική προσυνεννόηση)  στο 401 ΓΣΝΑ (οδός Παν.Κανελλοπούλου 1 Αθήνα) στο κέντρο Μοριακής Βιολογίας (αρμόδιος ο διευθυντής του κέντρου ιατρός Παναγιώτης Μενούνος τηλ.210 7494749) για να γίνει η λήψη γενετικού υλικού.
Ετσι θα δημιουργηθεί η βάση δεδομένων και το υλικό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση της ταυτότητας λειψάνων πεσόντων που έχουν περισυλλεγεί ή θα περισυλλεγούν αργότερα.
Για τους συγγενείς των πεσόντων που κατοικούν σε άλλα μέρη εκτός του νομού Αττικής η αιμοληψία μπορεί να γίνει σε στρατιωτικούς ή αν δεν υπάρχουν σε κρατικούς υγειονομικούς σταθμούς,
Στη συνέχεια το υλικό αυτό πρέπει να αποσταλεί στο 401 ΓΣΝΑ/Κέντρο Μοριακής Βιολογίας.
Σημειώνεται ότι στην όλη διαδικασία λήψης γενετικού υλικού δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση για τους συγγενείς.
Διευκρινίζεται επίσης ότι η λήψη αίματος μπορεί να γίνει από τους παρακάτω συγγενείς:
 Για περισσότερες πληροφορίες στο διευθυντή του κέντρου Μοριακής Βιολογίας στο 401 ΓΣΝΑ ιατρό κ.Παναγιώτη Μενούνο, τηλ. 210 7494749 τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.





Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2015

Εκθεση επί της δράσεως του 6ου λόχου του 15ου Συντάγματος πεζικού κατά τη μάχη της Βησσάνης


Έκθεση του Λοχαγού Δημητρίου Καραχάλιου
Επί της δράσεως του 6ου Λόχου του 15ου Συντάγματος Πεζικού Ιωαννίνων κατά τη μάχη της Βήσσανης

Σε προηγούμενη  ανάρτηση με θέμα «Η θρυλική μάχη της Βησσάνης» έγινε εκτενής αναφορά για τα γεγονότα, τους συντελεστές και τις απώλειες της μάχης αυτής.
Στην παρούσα ανάρτηση παρατίθεται η έκθεση του επικεφαλής του 6ου Λόχου, Λοχαγού Δημητρίου Καραχάλιου.
Η έκθεση αυτή παρουσιάζει ιστορικό ενδιαφέρον γιατί εκτός από την περιγραφή των γεγονότων, παρατίθενται κατάλογος απωλειών καθώς και σχετικός χάρτης των επιχειρήσεων.
Το υλικό αυτό είναι του φίλου και αναγνώστη του ιστολογίου μου Γεωργίου Μέντζου.

Η ΕΚΘΕΣΗ
Την 5η πρωινή ώρα της 19ης Νοεμβρίου 1940 ο Λόχος ευρισκόμενος στα υψώματα βόρεια του χωριού Κάτω Ραβένια Πωγωνίου έλαβε τη διαταγή να κινηθεί προς κατάληψη του υψώ­ματος Καγιούνενα διερχόμενος τον ποταμό Γορμό σε σημείο χαρακτηριζόμενο επί του χάρτου με το γράμμα Ρ.
       Επειδή κατά τη νύχτα ο προσανατολισμός με το χάρτη ήταν αδύνατος λαμβανομένου υπόψη ότι το έδαφος ήταν τελείως άγνωστο, ο Λόχος αναγκάστηκε να αναζητήσει ως οδη­γό στρατιώτη του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου από τη Βήσσανη. Ο εν λόγω οδη­γός παρά τη λεπτομερή ενημέρωσή του από τον Διοικητή του Λόχου, οδήγησε το Λόχο όχι στον ανωτέρω λόφο αλλά σε άλλο ύψωμα περίπου δύο χιλιόμετρα βορειότε­ρα.
        Στις 8:30 ο Λόχος ως προπομπός διήλθε τον ποταμό από το σημείου βορειότερα του διαταχθέντος και αφού ανήλθε στις έναντι απότομες και από­κρημνες κλιτύες κατέλαβε βραχώδες ύψωμα κρίσιμης σημασίας. Και τούτο επειδή η κατά­ληψη του υψώματος διευκό­λυνε την άνοδο της Διλοχίας του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβι­νακίου, η οποία κατέλαβε τα βορειότερα υψώματα στην περιοχή όπου βρίσκεται το εξω­κλή­σι του Αγίου Αθανασίου. Εκεί όμως άρχισε να βάλλεται δραστικά από εχθρικά πυρά πεζικού με συνέπεια να καθηλωθεί και η περαιτέρω προώθηση της να καταστεί προβληματική.
       Οι απώλειες του εχθρού κατά τη φάση αυτή ήταν σημαντικές φθάνοντας τους 20 νε­κρούς από τους οποίους δύο αξιωματικοί πάνω στο ύψωμα και αρκετοί σε χαμηλότερα υψόμετρα. Επίσης συνελήφθησαν 30 αιχμάλωτοι που παραδόθηκαν προς φύλαξη στη δι­λο­χία του Ανεξαρτήτου Τάγματος. Οι απώλειες του Λόχου ήταν ένας ελαφρά τραυμα­τι­σμένος.
     Την επιτυχία απέδωσε ο διοικητής του Λόχου στην οργανωθείσα βάση εξόρμησης και την ταχύτητα της προς τα εμπρός κινήσεως του Λόχου που συνετέλεσε στον αιφνιδιασμό του εχθρού.
     Μετά την κατάληψη του εν λόγω βραχώδους υψώματος ο Λόχος βρέθηκε μπρος από τη Βήσσανη και ο Διοικητής του εν γνώσει του γεγονότος ότι είχε γίνει αθέλητη παρέκκλι­ση από την προβλεπόμενη κατεύθυνση έκανε λοξή στροφή προς τα αριστερά κατευθυνό­με­νος προς Καγιούνενα. Στο πλαίσιο αυτής της κίνησης κατέλαβε ένα άλλο ύψωμα καταδιώκοντας τον εχθρό αλλά εβλήθη πλευρικά και είχε αρκετές απώλειες. Όταν δε δέχτηκε και αντεπί­θε­ση από εχθρική δύναμη μεγαλύτερη τάγματος αναγκάστηκε να σταματήσει.
     Ο Διοικητής του Λόχου ήλθε αμέσως σε επαφή με τον Διοικητή του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου Ταγματάρχη Τζανή Αλιβιζάτο στον οποίο ανέφερε την αποστολή του και ζήτησε να προχωρήσει η διλοχία του Τάγματος που ουδεμία πίεση δέχονταν προ­κειμένου να διευκολύνει την προώθηση του Λόχου προς εκπλήρωση της αποστολής του και περαιτέρω να καλύψει τα νώτα του Λόχου μετά την ολοκλήρωση της εν λόγω κίνησης. Η απάντηση του Διοικητού του Ανεξαρτήτου Τάγματος ήταν ότι η διλοχία είχε εντολή να σταματήσει εκεί που βρίσκονταν τη στιγμή εκείνη και ότι ο διοικητής του Λόχου ως εκ της θέσεως του θα έπρεπε να σκεφθεί μόνος του τι πρέπει να πράξει[1].
    Κατόπιν αυτών ο διοικητής του Λόχου διέταξε τους άνδρες του να κρατηθούν με κάθε θυσία στα υψώματα που είχαν καταλάβει. Και οι μεν εχθρικές επιθέσεις αποκρούονταν αλλά και οι απώλειες του Λόχου αυξάνονταν σε μεγάλο βαθμό.
     Οι στρατιώτες διατηρούσαν άριστο ηθικό αλλά άρχισαν να φωνάζουν ζητώντας πυρομα­χικά που είχαν λιγοστέψει. Σε σχετικό αίτημα λήφθηκε αρνητική απάντη­ση από τη διοίκηση του Τάγματος Δελβινακίου. ΄Ετσι ο διοικητής του Λόχου αναγκάστηκε να απευθύνει στους άνδρες του σύσταση για οικονομία πυρομαχικών, η δε εκδίωξη του επι­τι­θέμενου εχθρού να γίνει με φωνές «Εφ’ όπλου λόγχη – Αέρα». Στη φάση αυτή τραυ­ματίστηκε ο Διοικητής του Λόχου και δύο διμοιρίτες[2].
    Το ύψωμα εξακολουθούσε να κατέχεται και σε τούτο επέδρασε η παραμονή του διοικητή του Λόχου στο πεδίο της μάχης και μετά τον τραυματισμό[3] του και μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας οπότε δήλωσε στους στρατιώτες του ότι δεν εννοεί να εγκαταλείψει το ύψωμα με τις λέξεις «εγώ θα μείνω εδώ και αν θέλετε να αφήσετε τον λοχαγό σας να τον συλλάβουν αιχμάλωτο, φύγετε». Η απάντηση των στρατιωτών ήταν με μια κραυγή «Όχι, δεν θα τον εγκα­ταλείψουμε, εδώ θα πεθάνουμε όλοι» και έβαλαν όρθιοι.
     Ο ηρωισμός των οπλιτών και αξιωματικών του Λόχου κατέπληξε τον διοικητή του, και παρά τις σοβαρές απώλειες από 35 τραυματίες μεταξύ των οποίων, όπως προαναφέρθηκε, του ιδίου και δύο διμοιριτών και τέσσερις νεκροί[4], εξακολουθούσαν να παραμένουν στις θέσεις τους βάλλοντες όρθιοι και εκδιώκοντες τον εχθρό με τις φωνές «Εφ’ όπλου λόγχη – Αέρα».
     Εν τέλει ο διοικητής του Τάγματος Δελβινακίου ήλθε αυτοπροσώπως στο ύψωμα όπου αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα της κατάστασης και ενίσχυσε τον Λόχο με πυρομαχικά.
           Εν Τ.Τ. 712 τη 16/12/1940
                              Ο
           τέως Δ/της του 6ου Λόχου
                 Δημ. Καραχάλιος




[1] Βασική αιτία της έλλειψης επαρκούς συντονισμού των ελληνικών τμημάτων κυρίως από προ­σω­πι­κές αντιζηλίες, αποτελεί η συγκρότηση της δύναμης που ανέλαβε την ανακατάληψη των υψωμάτων της Βήσσανης από ετερόκλητες μονάδες που πλαισίωσαν τη διλοχία του Ανεξάρτητου Τάγματος Δελβινακίου του οποίου ο 1ος Λόχος του δεν συμμετείχε. Οι μονάδες αυτές ήταν ο 2ος Λόχος και ου­λαμός του 3ου Λόχου του 1/40 Τάγματος Ευζώνων και ο 6ος Λόχος του 15ου Συντάγμα­τος Πεζικού Ιωαννίνων. Σε επίπεδο τακτικής ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί και σε αδυναμίες του επιτελείου της VIII Μεραρχίας να διευθετήσει διχογνωμίες των επικεφαλής των μαχόμενων τμημάτων αρνούμενο να αποστείλει αξιωματικούς του στα πεδία των μαχών για επιτοπία αξιολόγηση της κατάστασης. Ωστόσο τα προβλήματα αυτά αντισταθμίστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον ηρωισμό των περισσο­τέρων αξιωματικών και στρατιωτών. 
[2] Πρόκειται για τον Ανθυπολοχαγό Ελευθέριο Οικονόμου, ενώ του δεύτερου τα στοιχεία δεν είναι γνωστά.
[3] Στη διοίκηση του Λόχου αντικαταστάθηκε από τον επικεφαλής της 1ης διμοιρίας μόνιμο Ανθυπο­λο­χαγό Αλέξανδρο Σίτα από τον Καταρράκτη Άρτας.
[4] Πρόκειται για τους Τιμολέοντα Βάρδα από Δίλοφο Ζαγορίου, Γεώργιο Ευθυμίου από Κυρα­βγένα Τρι­χωνίδας, Νικό­λαο Καλο­γιάννη από Βαρνάδες Δωδώνης και Δημή­τριο Μέγγουλη από Λίππα Δω­δώ­νης.
ΧΑΡΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ


­