Βρήκε μετά από 72 χρόνια στο μέτωπο τον τόπο που αναπαύεται ο πατέρας του

Βρήκε μετά από 72 χρόνια στο μέτωπο τον τόπο που αναπαύεται ο πατέρας του

Ο στρατιώτης Δημήτρης Σταματόπουλος  του Δημητρίου γεννήθηκε στο Κακούρι Αρκαδίας  το 1910 και ήταν ο μικρότερος γιος, από τα έξι παιδιά, της οικογένειας του Δημήτρη και της Γιωργίτσας Σταματόπουλου.

Η κήρυξη του πολέμου τον βρίσκει στο χωριό του νιόπαντρο. Ακούγοντας το σάλπισμα της πατρίδος παράτησε την οικογένεια και το βιός του και έτρεξε στο μέτωπο να πολεμήσει. Κατατάχτηκε στο 4^ο Σύνταγμα Πεζικού.

Στις αρχές Μαρτίου του 1941 πολεμώντας τον ιταλό εισβολέα στα βουνά του Τεπελενίου, τραυματίζεται σοβαρά. Μεταφέρεται στο Β1 Πεδινό χειρουργείο που λειτουργούσε τότε στο χωριό Κοσίνα της Πρεμετής.

Το κτίριο στο οποίο λειτούργησε το Β1 πεδινό χειρουργείο

Τα τραύματά του ήταν σοβαρά και την επομένη (10/3/41) κατέληξε. Σύμφωνα με μαρτυρίες τον έθαψαν στην Κοσίνα στον περίβολο της ιστορικής εκκλησίας του 12ου αιώνα, της Παναγίας.

Στις 27 Οκτωβρίου 2012 ο γιός του Γιάννης συμμετέχοντας στην προσκηνυματική εκδρομή που οργανώσαμε, επισκέφθηκε τον τόπο τιμής. Του υποδείξαμε τον τόπο που πιθανόν είναι θαμμένος ο πατέρας του μαζί με άλλους συμπολεμιστές του, προσκύνησε, πήρε χώμα και συγκινημένος μας είπε τα εξής: «Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που βρίσκομαι στο χώρο που άφησε την τελευταία του πνοή ο πατέρας μου. Θεέ μου σε ευχαριστώ.»

Δείτε και απόσπασμα από σχετικό βίντεο

Αντίκρισε τον τάφο του θείου του μετά από 72 χρόνια

Αντίκρισε τον τάφο του θείου του μετά από 72 χρόνια

Με λαμπρότητα και συγκίνηση έγιναν στις 28/10/2012 οι εκδηλώσεις για την επέτειο του ΟΧΙ στο χωριό Βουλιαράτι Αργυροκάστρου, εκεί όπου βρίσκεται το μοναδικό στρατιωτικό νεκροταφείο, με αναγνωρισμένους πεσόντες μαχητές του 1940-41.

 Συγκινητικές ήταν οι στιγμές όταν ο Ευάγγελος Λουκατζίκος, ανεψιός του μαχητή του'40 λοχία Γεωργίου Παπά, αντίκρισε για πρώτη φορά μετά από 72 χρόνια, τον τάφο του θείου του.

 Φωτογραφία από το βιβλίο του Αγαθοκλή Παναγούλια

"ΟΣΟΙ ΔΕ ΓΥΡΙΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΩΠΟ"

Για 72 χρόνια αγνοούσε τον τόπο τιμής του θείου του και φέτος ο ιστορικός ερευνητής Αγαθοκλής Παναγούλιας (που εντόπισε τον τάφο του πριν από 12 χρόνια), τον βρήκε και τον συνόδεψε στον τόπο τιμής.

Η πρώτη επίσκεψη στον τάφο του θείου του  μετά από 72 χρόνια

όπου απελευθερώνει κρυμμένα συναισθήματα 7 ολόκληρων δεκαετιών.

Το μεταλλικό κιβώτιο -οστεοφυλάκιο του λοχία Γεωργίου Παπά σκεπασμένο με την Ελληνική σημαία

Αφιέρωμα σε εκείνους που δεν γύρισαν από το μέτωπο

‎28 Οκτωβρίου 1940.
Ημέρα μνήμης και τιμής για εκείνους που άφησαν την τελευταία τους πνοή στα βουνά της Ηπείρου και της Αλβανίας πολεμώντας για την τιμή και την ακεραιότητα της πατρίδας.
Οι περισσότεροι έμεινα για πάντα εκτός των συνόρων και κανείς
δε γνωρίζει που βρίσκονται.
Αυτοί που φιλοξενούνται στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Βουλιαρατίου Αργυροκάστρου ήταν οι "πιο τυχεροί" γιατί εκτός από το γεγονός ότι τους τίμησαν οι κάτοικοι του χωριού, βρήκαν και τους συγγενείς τους μετά από 62 χρόνια οι οποίοι τους επισκέπτονται τακτικά.
Σε αυτούς είναι αφιερωμένη η εκπομπή του καναλιού της Βουλής που θα δείτε την Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012 στις 7 μμ.

Στιγμιότυπα από την πρώτη επίσκεψη συγγενών μετά από 62 χρόνια

Πεσόντες του'40, η πρώτη επίσκεψη συγγενών μετά από 71 χρόνια

Ο εικονιζόμενος στη διπλανή φωτογραφία είναι ο λοχίας μαχητής του'40 ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΑΣ του ΙΩΑΝΝΟΥ που γεννήθηκε στα Ιωάννινα.

Τραυματίστηκε στο μέτωπο και μεταφέρθηκε για νοσηλεία στο Σ1 Πεδινό χειρουργείο που λειτουργούσε τότε στο χωριό Βουλιαράτι Αργυροκάστρου.

Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή στις 28 Ιανουαρίου 1941.

Η Βουλιαρατινή γη 71 χρόνια τον κρατάει σφιχτά στα σπλάχνα της και φέτος ανήμερα στις 28 Οκτωβρίου θα δεχτεί την πρώτη επίσκεψη από τους συγγενείς του. 

Αλλη μια κοπιαστική έρευνά μου για τους συγγενείς του, που είχε θετικό αποτέλεσμα.

72η επέτειος του ΟΧΙ -Προσκήνυμα στο Βουλιαράτι

Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου και το Βουλιαράτι Αργυροκάστρου θα φορέσει για άλλη μια φορά τα γιορτινά του για να υποδεχτεί τους συγγενείς των πεσόντων και άλλους  προσκηνυτές από την Ελλάδα.

Θα συμμετάσχουν όλοι αυτοί στον καθιερωμένο εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου που γίνεται εδώ και 13 χρόνια στο στρατιωτικό κοιμητήριο  που βρίσκεται στο χωριό αυτό.

Είναι το μοναδικό στρατιωτικό κοιμητήριο στην Αλβανία με αναγνωρισμένους πεσόντες και φιλοξενεί 59 μαχητές του'40 (με ατομικούς τάφους) και πάνω από 200 ανώνυμους στα οστεοφυλάκια.

Στη φετινή γιορτή θα παραβρεθεί και ένας συγγενής πεσόντος που θα αντικρίσει για πρώτη φορά τον τόπο που αναπαύεται ο θείος του.

Επίσης θα παραβρεθεί για πρώτη φορά μετά από 72 χρόνια υπερήλικας μαχητής του'40, ο οποίος τον καιρό του πολέμου φιλοξενήθηκε αρκετό καιρό στο Βουλιαράτι.

Για να γνωρίσουν οι νεότεροι  και οι επισκέπτες την προσφορά του χωριού στον πόλεμο του'40 αλλά και τον αξιοθαύμαστο τρόπο διατήρησης του κοιμητηρίου πεσόντων τους παραπέμπω σε προηγούμενη ανάρτηση στο ιστολόγιό μου.
Κάνετε κλίκ επάνω στον σύνδεσμο που ακολουθεί:

Https://Agpanag.blogspot.com/2011/10/40.html

ΜΝΗΜΗ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΟΥ 1940-41 ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΜΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Σε προηγούμενη ανάρτηση παρέθεσα ονομαστικό κατάλογο των 244 πεσόντων του 1940-41 του ηρωϊκού 6^ου Συντάγματος Πεζικού Κορίνθου που έκλεισε πρόσφατα τις πύλες του και μετατράπηκε σε «ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ».

Ο κατάλογος αυτός στην πλειοψηφία περιλαμβάνει πεσόντες από το νομό Κορινθίας.

Όμως επειδή υπάρχουν και άλλοι Κορίνθιοι πεσόντες οι οποίοι υπηρετούσαν σε άλλες μονάδες έκρινα σκόπιμο να παραθέσω ένα πλήρη κατάλογο των πεσόντων 1940-41 από το νομό Κορινθίας.

Όπως προκύπτει από τον κατάλογο που ακολουθεί όλα σχεδόν τα χωριά του νομού θρήνησαν τα παιδιά τους.

Από το αρχείο ΓΕΣ/ΔΙΣ κατέγραψα 263 άτομα. Πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι.

Πάντως το δέντρο της λευτεριάς ποτίστηκε με άφθονο αίμα και σήμερα 72 χρόνια μετά τα κόκκαλα των πεσόντων στη γειτονική χώρα, παραμένουν ακόμη θαμμένα κάπου στον τόπο της θυσίας τους, αν δεν έγιναν βορά των αγριμιών.

Η διμερής συμφωνία που κυρώθηκε το 2009 (Ν.3782/2009) και προβλέπει την αναζήτηση, ταυτοποίηση, περισυλλογή και τον ενταφιασμό (σε οργανωμένα νεκροταφεία) των πεσόντων κατά τη διάρκεια του Ελληνο-ιταλικού πολέμου δεν ενεργοποιήθηκε ακόμη.

Πλησιάζει η 28^η Οκτωβρίου και στην 72^η επέτειο ας τους θυμηθούμε.

Γνωρίστε τους και τιμήστε τους.

Υπόδειξη: Οι πίνακες που ακολουθούν μεγαλώνουν και διαβάζονται καλύτερα πιέζοντας κλίκ επάνω σε κάθε πίνακα 

 

ΜΝΗΜΗ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΟΥ 1940-41 ΤΟΥ 6ου ΣΥΝ/ΤΟΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

 ΜΝΗΜΗ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΟΥ 1940-41 ΤΟΥ 6ου ΣΥΝ/ΤΟΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΚΟΡΙΝΘΟΥ

Ανάμεσα στους 13.348 μαχητές του 1940-41, που δε γύρισαν από το μέτωπο και έμειναν για πάντα οι περισσότεροι (8.000 περίπου) στα βουνά και τα λαγκάδια της Αλβανίας είναι και αρκετοί του 6^ου Σ.Π Κορίνθου. Οι περισσότεροι ήταν επίστρατοι.

Αυτοί το πρωί της 28^ης Οκτωβρίου 1940 όταν άκουσαν το κάλεσμα της πατρίδος έτρεξαν αμέσως να φορέσουν το χακί και να πάνε στο μέτωπο και μαζί με τα στρατευμένα παιδιά της Ελλάδας να αποκρούσουν τον ιταλό εισβολέα.

Στις 9 Νοεμβρίου 1940 αναχώρησαν από την Κόρινθο ατμοπλοϊκώς για το Μεσολόγγι και εκείθεν σιδηροδρομικώς προωθήθηκαν στο Αγρίνιο. Από εκεί οδικώς δια νυκτερινών πορειών και κάτω από δυσμενείς καιρικές συνθήκες το Σύνταγμα έφθασε στο μέτωπο στις 28/11/40.

Ρίχτηκε αμέσως στη μάχη και σάρωσε τις πρώτες ημέρες τις εστίες αντίστασης των ιταλών στις πλαγιές των βορειοηπειρώτικων χωριών Κραά, Βοδίνο, Βουλιαράτι και Γεωργουτσάτι.

Μερική άποψη του χωριού Βουλιαράτι και των υψωμάτων του

Συγκεκριμένα την 1^η Δεκεμβρίου κατέλαβε τα υψώματα Βουλιαρατίου, την 2^α Δεκεμβρίου τα υψώματα από το χωριό Ζερβάτι ως τη Γράψη και έθεσε υπό απαγόρευση την αμαξιτή οδό προς Μουζίνα –Αγίους Σαράντα.

Στις 6 Δεκεμβρίου εγκαταστάθηκε στα αντερείσματα ΒΔ της Δερβιτσάνης.

Απώλειες μέχρι εδώ 1 αξιωματικός νεκρός και 18 οπλίτες. Οι περισσότεροι στο ύψωμα Βουλιαρατίου.

Τη νύκτα της 8^ης προς την 9^η Δεκεμβρίου το Σύνταγμα κινήθηκε προς την κατεύθυνση Μουζίνα –Δέλβινο και Αγιο Βασίλειο.

Το χωριό Αγιος Βασίλειος (σήμερα Perparim)

Στις 11 Δεκεμβρίου εγκαταστάθηκε στον Αγιο Βασίλειο και παρέμεινε μέχρι το απόγευμα τις 17^ης Δεκεμβρίου.

Αναχώρησε τις απογευματινές ώρες για το ύψωμα 613 στο  χωριό Αγιος Δημήτριος ή Κηπαρό.

Eλαβε μέρος στις επιχειρήσεις για την κατάληψη της Χειμάρρας και των γύρω υψωμάτων της.

Οι επιχειρήσεις κράτησαν μέχρι τα μέσα Απριλίου του 1941.

Η περιοχή Σκουτάρα (Χειμάρρας) και τα υψώματά της

Τα βουνά της Χειμάρρας και των γύρω υψωμάτων ποτίστηκαν με πολύ αίμα Ελληνικό των παιδιών του 6^ου και του 12^ου Συν/τος.

Τιμή και δόξα λοιπόν σε εκείνους που δε γύρισαν από το μέτωπο και τα κόκκαλά τους είναι ακόμη διάσπαρτα στα βουνά της γειτονικής χώρας.

Στη μακρόχρονη έρευνά μου στη γειτονική χώρα έχω εντοπίσει για ορισμένους απ’αυτούς τον τόπο που αναπαύονται και κατά καιρούς συνοδεύω συγγενείς για να ανάψουν το αγιοκέρι τους στον τόπο τιμής.
Παραθέτω ένα μακρύ ονομαστικό κατάλογο με τις απώλειες του 1940-41 του ηρωϊκού 6ου Συν/τος Πεζικού Κορίνθου το οποίο πρόσφατα έκλεισε τις πύλες του και μετατράπηκε σε «ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ». Είναι και αυτό σημείο των καιρών.

Υπόδειξη: Οι πίνακες που ακολουθούν μεγαλώνουν και διαβάζονται καλύτερα πιέζοντας κλίκ επάνω σε κάθε πίνακα 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΕΣΟΝΤΩΝ ΤΟΥ 6ου ΣΥΝ/ΤΟΣ

1.Φωτογραφίες πεσόντων στο Βουλιαράτι Αργυροκάστρου
(Από το αρχείο του διαχειριστή)

Ανγός Τσαντίλης Βασ. 6ου Σ.Π

Στρ.Θεοφάνης Τομαράς 6ου Σ.Π

Στρ.Χατζής Δημ. 6ου Σ.Π

Στρ.Αικατερίνης Γεώργ. 6ου Σ.Π

2.Φωτογραφίες πεσόντων στην περιοχή της Χειμάρρας
(Από το αρχείο ΓΕΣ/ΔΙΣ)

Ανγός .Πανταζής Γερασ. 6ου Σ.Π

Στρ.Αλογογιάννης Παναγ. 6ου Σ.Π

Στρ.Μουζάκης Παναγ. 6ου Σ.Π
(Από το αρχείο του διαχειριστή)

Στρ. Σκούρτης Βλασ.6ου Σ.Π