77η Επέτειος του ΟΧΙ -Αφιερώματα για τους άταφους ήρωες του 1940-41

77^η Επέτειος του ΟΧΙ- Αφιερώματα για τους άταφους ήρωες του 1940-41

O τύπος καθώς και μερικά τηλεοπτικά μέσα στη φετινή 77η επέτειο του ΟΧΙ είχαν αφιερώματα για τους άταφους ήρωες του 1940-41.
α)Στο δελτίο ειδήσεων του τηλεοπτικού σταθμού ANTENA-TV στις 20:00

ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ANT-TV 28/10/2017 ΩΡΑ 20:00 -ΟΙ ΑΤΑΦΟΙ ΗΡΩΕΣ ΤΟΥ 1940-41 ΜΕΤΑ ΑΠΟ 77 ΧΡΟΝΙΑ

Το σχετικό βίντεο εδώ:

https://www.facebook.com/agathoklis.panagoulias

-2:59

http://www.antenna.gr/…/wat…/ant1-news-28-10-2017-stis-20-00

Από το 21:00 -25:00

β)Η ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ στην νέα τηλεοπτική στέγη της COSMOTE TV στις 28 Οκτωβρίου 2017 έκανε πρεμιέρα στο COSMOTE HISTORY με δίωρο αφιέρωμα στην επέτειο του ΟΧΙ. Στην εκπομπή «ρίξαμε λίγο φως» για τα άταφα οστά των Ελλήνων μαχητών του’40 που δεν επέστρεψαν στη γενέθλια γη.

γ) Εκτός Ελλάδος στην περιφέρεια Αργυροκάστρου Αλβανίας η ελληνική εκπομπή που προβλήθηκε στις 3/11/2017 από την Ραδιοτηλεόραση Αργυροκάστρου με το Δημοσιογράφο Δημήτρη Κίκη ήταν επίσης αφιερωμένη στο έπος του 40 και εκείνους που δε γύρισαν από το μέτωπο. Από το 40:30 – 46:00 αναφέρεται στις 2 οικογένειες συγγενών που για πρώτη φορά μετά από 77 χρόνια αντίκρισαν στον τόπο τιμής τους τάφους των ηρώων συγγενών τους.
ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ PERPATONTAS STON TOPO MAS.105

https://www.youtube.com/watch?v=ANJuHUR_nf8

Μνήμη πεσόντων του'40- Ο Κρητικός Δεκανέας Κοπακάκης Γεώργιος και το Σ4 Νοσοκομείο Διακομιδής

Μνήμη πεσόντων του’40- Ο Κρητικός Δεκανέας Κοπακάκης Γεώργιος του Ιωσήφ, που άφησε την τελευταία πνοή στο Σ4  Νοσοκομείο Διακομιδής

Στο χωριό Γράψη της Δρόπολης Αργυροκάστρου την περίοδο από 15/2/1941 έως 16/4/1941 λειτούργησε το Σ4 Νοσοκομείο Διακομιδής.

Μερική άποψη του χωριού Γράψη Δρόπολης

Οι σκληρές συνθήκες κάτω από τις οποίες διεξάγονταν τότε οι επιχειρήσεις, ο πρόωρος και βαρύς χειμώνας καθώς και η δριμύτητα του ψύχους είχαν ως αποτέλεσμα την αύξηση των απωλειών υγείας.

Το γεγονός αυτό ανάγκασε τη Διεύθυνση Υγειονομικής Υπηρεσίας του Γενικού Στρατηγείου να αναπτύξει επί πλέον κλίνες και να πυκνώσει τους υγειονομικούς σχηματισμούς στο μέτωπο.

Τότε στην περιοχή της Δρόπολης Αργυροκάστρου κοντά στο Σ1 Πεδινό χειρουργείο που λειτουργούσε στο Βουλιαράτι, αναπτύχθηκε και το Σ4 Νοσοκομείο Διακομιδής στο γειτονικό χωριό Γράψη.

Το νοσοκομείο αυτό στις αρχές Φεβρουαρίου διατάχθηκε να αναχωρήσει από την Αμφιλοχία για το χωριό Γράψη και στις 5 του ίδιου μήνα  αναχώρησε κατά τμήματα μετακινούμενο με φορτηγά αυτοκίνητα.

Εφθασε στο χωριό Γράψη τη νύκτα 14 προς 15 Φεβρουαρίου 1941 και εγκαταστάθηκε σε παραπήγματα και σκηνές που είχε κατασκευάσει το μηχανικό του Ελληνικού στρατού.

Η Διεύθυνση του νοσοκομείου ανατέθηκε αρχίατρο Γεώργιο Χαρώνη.

Το νοσοκομείο αυτό έμεινε στο χωριό Γράψη μέχρι τις 16 Απριλίου 1941 και νοσήλευσε πάνω από 1.500 τραυματίες όπως προκύπτει από σχετική έκθεση.

Από επιτόπια έρευνα και πληροφορίες από τους κατοίκους μάθαμε ότι όσοι από τους τραυματίες άφηναν την τελευταία τους πνοή στο νοσοκομείο αυτό, οι κάτοικοι τους έθαψαν σε παρακείμενο χώρο.

Ονόματα δυστυχώς δεν διασώθηκαν.

Το 1999 έγινε εκταφή των οστών 27 Ελλήνων μαχητών τα οποία μεταφέρθηκαν στα οστεοφυλάκια του στρατιωτικού κοιμητηρίου πεσόντων στο Βουλιαράτι ή Βουλιαράτες (αργότερα) το οποίο τη χρονιά εκείνη ανακατασκευάστηκε.

Από έρευνα στα αρχεία ΓΕΣ/ΔΙΣ εντόπισα μόνο τα ακόλουθα ονόματα:

ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ	ΠΑΤΡΩ-ΝΥΜΟ	ΒΑΘΜΟΣ	ΤΟΠΟΣ  ΓΕΝΝΗΣΗΣ	ΗΜΕΡ/ΝΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ
Βαζούρας Θεόδωρος	Νικόλαος	Στρατ.	Ρετσίνες Μεσολογγίου	04/04/41
Βελάκης Δημήτριος	Βασίλειος	Στρατ.	Φιλότιο Νάξου	14/04/41
Γηλιάτης Θεόφιλος	Σπυρίδων	Στρατ.	Μαγούλα Ελευσίνας	14/04/41
Κουτσούρης Ευάγγελος	Σπυρίδων	Στρατ.	Σκάλα Ωρωπού	31/03/41
Στούφης Διονύσιος	Αντώνιος	Στρατ.	Βολίμες Ζακύνθου	20/03/41
Κοπακάκης Γεώργιος	Ιωσήφ	Δεκανέας	Ηράκλειο Κρήτης	26/03/41

Πριν από λίγες ημέρες δέχθηκα ένα μήνυμα από τους συγγενείς του Κρητικού δεκανέα

Δεκ. Κοπακάκης Γεώργιος -Ηράκλειο

Γεωργίου Κοπακάκη οι οποίοι ζητούσαν πληροφορίες για τον πεσόντα συγγενή τους  και το τόπο τιμής.

Αμέσως έδωσα τις πληροφορίες που γνώριζα, συγκινήθηκαν και υποσχέθηκαν με την πρώτη ευκαιρία να πραγμα-τοποιήσουν την πρώτη επίσκεψή τους στον τόπο τιμής.

                        Αιωνία του η μνήμη.

Πεσόντες του'40 -Μετά από 77 χρόνια αναπαύεται στο γενέθλιο τόπο

Μετά από 77 χρόνια αναπαύεται στο γενέθλιο τόπο

Ο στρατιώτης Αλιβιζάτος Ανδρέας του Σταύρου, γεννημένος στα Δαμουλιανάτα της Κεφαλλονιάς, πολέμησε στον πόλεμο του’40 και άφησε την τελευταία του πνοή στο Στρατιωτικό νοσοκομείο Ιωαννίνων στις 23 Νοεμβρίου 1940.

Οι συγγενείς του για πολλές δεκαετίες αγνοούσαν τον τόπο τιμής.

Ακολουθώντας τις πληροφορίες και τις υποδείξεις μου για τον τόπο τιμής, τον εντοπισμό και τη διαδικασία εξακρίβωσης της ταυτότητάς του, απευθύνθηκαν στις αρμόδιες υπηρεσίες.

Μετά από 2 χρόνια και την ταυτοποίηση που έγινε, τον Ιούνιο του 2017 ειδοποιήθηκαν για  να παραλάβουν τα οστά του.

Φέτος τον Ιούλιο στον οικισμό Σκινέας της Κεφαλλονιάς (στον οικογενειακό τάφο) έγινε υποδοχή των οστών και επιμνημόσυνη δέηση.

Εντονη ήταν η συγκίνηση κατά την επιμνημόσυνη τελετή από τους συγγενείς του πεσόντος, αλλά και από όλους εκείνους που παραβρέθηκαν και θέλησαν με την παρουσία τους, να αποδώσουν φόρο τιμής στον ήρωα συμπατριώτη τους.

Από τότε η γενέθλια γη κρατά σφιχτά στα σπλάχνα της, τα οστά του τέκνου της.

Ο ήρωας του 1940 Αλιβιζάτος Ανδρέας στον οικογενειακό τάφο, στη γενέθλια γή

ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ 20 ΝΕΚΡΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΕΠΟΥΣ ΤΟΥ'40

Οι πρώτοι 20 νεκροί αξιωματικοί του έπους του'40

Κατά καιρούς γίνεται πολύς λόγος για τους πρώτους νεκρούς αξιωματικούς του πολέμου του 1940.

Αν και το θέμα αυτό δεν έχει καμία σημασία και δεν μειώνει κανέναν από τους ήρωες αξιωματικούς που έπεσαν υπέρ πατρίδος, για την ιστορική τάξη και μόνο παραθέτω τα ονόματα των 20 πρώτων νεκρών του έπους του'40 για να ικανοποιήσω και επιθυμίες αναγνωστών του ιστολογίου μου.  
Υπόδειξη: Ο πίνακας που ακολουθεί μεγαλώνει και διαβάζεται καλύτερα πιέζοντας κλίκ επάνω στον πίνακα 

ΜΝΗΜΗ ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

ΜΝΗΜΗ ΕΥΡΥΤΑΝΩΝ ΠΕΣΟΝΤΩΝ

Ενα ενδιαφέρον πολυσέλιδο βιβλίο (470 σελίδων) κυκλοφόρησε πρόσφατα που αναφέρεται στους Ευρυτάνες πεσόντες του 1940-41.

Τίτλος του βιβλίου "ΝΕΚΡΟΙ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΣ " και συγγραφέας ο δάσκαλος και εκδότης του περιοδικού ΕΥΡΥΤΑΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ Κώστας Αντ. Παπαδόπουλος.

Ο συγγραφέας με πολύ κόπο μάζεψε στοιχεία για τους 201 Ευρυτάνες πεσόντες και μετά από 75 χρόνια τα παρουσιάζει στο βιβλίο συτό προσθέτοντας έτσι ένα πολύτιμο πετραδάκι στο αιματοβαμμένο οικοδόμημα της νεοελληνικής μας ιστορίας και ταυτόχρονα πλουτίζει τη βιβλιογραφία του έπους του'40 και αναδεικνύει την προσφορά της Ευρυτανίας στον αγώνα αυτό.

Ετσι χάρη στο βιβλίο του εκλεκτού φίλου οι Ευρυτάνες πεσόντες περνούν στην αιωνιότητα και οι επερχόμενες γενεές δεν θα τους ξεχάσουν γιατί τα ονόματά τους είναι γραμμένα πλέον με ανεξίτηλα γράμματα που αντέχουν στο χρόνο και δε σβήνουν εύκολα από τη μνήμη.

Για ορισμένους Ευρυτάνες πεσόντες πρόσφερα και εγώ το δικό μου μικρό λιθαράκι με πληροφορίες και φωτογραφίες από το μέτωπο.

Το βιβλίο αυτό πρέπει να διαβαστεί απ'όλους τους Ευρυτάνες και να μην λείπει από καμία βιβλιοθήκη.

Συγχαρητήρια στον εκλεκτό φίλο για την κοπιαστική δουλειά του.

Εκθεση επί της δράσεως του 6ου λόχου του 15ου Συντάγματος πεζικού κατά τη μάχη της Βησσάνης

Έκθεση του Λοχαγού Δημητρίου Καραχάλιου

Επί της δράσεως του 6^ου Λόχου του 15^ου Συντάγματος Πεζικού Ιωαννίνων κατά τη μάχη της Βήσσανης

Σε προηγούμενη  ανάρτηση με θέμα «Η θρυλική μάχη της Βησσάνης» έγινε εκτενής αναφορά για τα γεγονότα, τους συντελεστές και τις απώλειες της μάχης αυτής.

Στην παρούσα ανάρτηση παρατίθεται η έκθεση του επικεφαλής του 6^ου Λόχου, Λοχαγού Δημητρίου Καραχάλιου.

Η έκθεση αυτή παρουσιάζει ιστορικό ενδιαφέρον γιατί εκτός από την περιγραφή των γεγονότων, παρατίθενται κατάλογος απωλειών καθώς και σχετικός χάρτης των επιχειρήσεων.

Το υλικό αυτό είναι του φίλου και αναγνώστη του ιστολογίου μου Γεωργίου Μέντζου.

Η ΕΚΘΕΣΗ

Την 5^η πρωινή ώρα της 19^ης Νοεμβρίου 1940 ο Λόχος ευρισκόμενος στα υψώματα βόρεια του χωριού Κάτω Ραβένια Πωγωνίου έλαβε τη διαταγή να κινηθεί προς κατάληψη του υψώ­ματος Καγιούνενα διερχόμενος τον ποταμό Γορμό σε σημείο χαρακτηριζόμενο επί του χάρτου με το γράμμα Ρ.

       Επειδή κατά τη νύχτα ο προσανατολισμός με το χάρτη ήταν αδύνατος λαμβανομένου υπόψη ότι το έδαφος ήταν τελείως άγνωστο, ο Λόχος αναγκάστηκε να αναζητήσει ως οδη­γό στρατιώτη του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου από τη Βήσσανη. Ο εν λόγω οδη­γός παρά τη λεπτομερή ενημέρωσή του από τον Διοικητή του Λόχου, οδήγησε το Λόχο όχι στον ανωτέρω λόφο αλλά σε άλλο ύψωμα περίπου δύο χιλιόμετρα βορειότε­ρα.

        Στις 8:30 ο Λόχος ως προπομπός διήλθε τον ποταμό από το σημείου βορειότερα του διαταχθέντος και αφού ανήλθε στις έναντι απότομες και από­κρημνες κλιτύες κατέλαβε βραχώδες ύψωμα κρίσιμης σημασίας. Και τούτο επειδή η κατά­ληψη του υψώματος διευκό­λυνε την άνοδο της Διλοχίας του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβι­νακίου, η οποία κατέλαβε τα βορειότερα υψώματα στην περιοχή όπου βρίσκεται το εξω­κλή­σι του Αγίου Αθανασίου. Εκεί όμως άρχισε να βάλλεται δραστικά από εχθρικά πυρά πεζικού με συνέπεια να καθηλωθεί και η περαιτέρω προώθηση της να καταστεί προβληματική.

       Οι απώλειες του εχθρού κατά τη φάση αυτή ήταν σημαντικές φθάνοντας τους 20 νε­κρούς από τους οποίους δύο αξιωματικοί πάνω στο ύψωμα και αρκετοί σε χαμηλότερα υψόμετρα. Επίσης συνελήφθησαν 30 αιχμάλωτοι που παραδόθηκαν προς φύλαξη στη δι­λο­χία του Ανεξαρτήτου Τάγματος. Οι απώλειες του Λόχου ήταν ένας ελαφρά τραυμα­τι­σμένος.

     Την επιτυχία απέδωσε ο διοικητής του Λόχου στην οργανωθείσα βάση εξόρμησης και την ταχύτητα της προς τα εμπρός κινήσεως του Λόχου που συνετέλεσε στον αιφνιδιασμό του εχθρού.

     Μετά την κατάληψη του εν λόγω βραχώδους υψώματος ο Λόχος βρέθηκε μπρος από τη Βήσσανη και ο Διοικητής του εν γνώσει του γεγονότος ότι είχε γίνει αθέλητη παρέκκλι­ση από την προβλεπόμενη κατεύθυνση έκανε λοξή στροφή προς τα αριστερά κατευθυνό­με­νος προς Καγιούνενα. Στο πλαίσιο αυτής της κίνησης κατέλαβε ένα άλλο ύψωμα καταδιώκοντας τον εχθρό αλλά εβλήθη πλευρικά και είχε αρκετές απώλειες. Όταν δε δέχτηκε και αντεπί­θε­ση από εχθρική δύναμη μεγαλύτερη τάγματος αναγκάστηκε να σταματήσει.

     Ο Διοικητής του Λόχου ήλθε αμέσως σε επαφή με τον Διοικητή του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου Ταγματάρχη Τζανή Αλιβιζάτο στον οποίο ανέφερε την αποστολή του και ζήτησε να προχωρήσει η διλοχία του Τάγματος που ουδεμία πίεση δέχονταν προ­κειμένου να διευκολύνει την προώθηση του Λόχου προς εκπλήρωση της αποστολής του και περαιτέρω να καλύψει τα νώτα του Λόχου μετά την ολοκλήρωση της εν λόγω κίνησης. Η απάντηση του Διοικητού του Ανεξαρτήτου Τάγματος ήταν ότι η διλοχία είχε εντολή να σταματήσει εκεί που βρίσκονταν τη στιγμή εκείνη και ότι ο διοικητής του Λόχου ως εκ της θέσεως του θα έπρεπε να σκεφθεί μόνος του τι πρέπει να πράξει[1].

    Κατόπιν αυτών ο διοικητής του Λόχου διέταξε τους άνδρες του να κρατηθούν με κάθε θυσία στα υψώματα που είχαν καταλάβει. Και οι μεν εχθρικές επιθέσεις αποκρούονταν αλλά και οι απώλειες του Λόχου αυξάνονταν σε μεγάλο βαθμό.

     Οι στρατιώτες διατηρούσαν άριστο ηθικό αλλά άρχισαν να φωνάζουν ζητώντας πυρομα­χικά που είχαν λιγοστέψει. Σε σχετικό αίτημα λήφθηκε αρνητική απάντη­ση από τη διοίκηση του Τάγματος Δελβινακίου. ΄Ετσι ο διοικητής του Λόχου αναγκάστηκε να απευθύνει στους άνδρες του σύσταση για οικονομία πυρομαχικών, η δε εκδίωξη του επι­τι­θέμενου εχθρού να γίνει με φωνές «Εφ’ όπλου λόγχη – Αέρα». Στη φάση αυτή τραυ­ματίστηκε ο Διοικητής του Λόχου και δύο διμοιρίτες[2].

    Το ύψωμα εξακολουθούσε να κατέχεται και σε τούτο επέδρασε η παραμονή του διοικητή του Λόχου στο πεδίο της μάχης και μετά τον τραυματισμό[3] του και μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας οπότε δήλωσε στους στρατιώτες του ότι δεν εννοεί να εγκαταλείψει το ύψωμα με τις λέξεις «εγώ θα μείνω εδώ και αν θέλετε να αφήσετε τον λοχαγό σας να τον συλλάβουν αιχμάλωτο, φύγετε». Η απάντηση των στρατιωτών ήταν με μια κραυγή «Όχι, δεν θα τον εγκα­ταλείψουμε, εδώ θα πεθάνουμε όλοι» και έβαλαν όρθιοι.

     Ο ηρωισμός των οπλιτών και αξιωματικών του Λόχου κατέπληξε τον διοικητή του, και παρά τις σοβαρές απώλειες από 35 τραυματίες μεταξύ των οποίων, όπως προαναφέρθηκε, του ιδίου και δύο διμοιριτών και τέσσερις νεκροί[4], εξακολουθούσαν να παραμένουν στις θέσεις τους βάλλοντες όρθιοι και εκδιώκοντες τον εχθρό με τις φωνές «Εφ’ όπλου λόγχη – Αέρα».

     Εν τέλει ο διοικητής του Τάγματος Δελβινακίου ήλθε αυτοπροσώπως στο ύψωμα όπου αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα της κατάστασης και ενίσχυσε τον Λόχο με πυρομαχικά.

           Εν Τ.Τ. 712 τη 16/12/1940

                              Ο

           τέως Δ/της του 6^ου Λόχου

                 Δημ. Καραχάλιος

---

[1] Βασική αιτία της έλλειψης επαρκούς συντονισμού των ελληνικών τμημάτων κυρίως από προ­σω­πι­κές αντιζηλίες, αποτελεί η συγκρότηση της δύναμης που ανέλαβε την ανακατάληψη των υψωμάτων της Βήσσανης από ετερόκλητες μονάδες που πλαισίωσαν τη διλοχία του Ανεξάρτητου Τάγματος Δελβινακίου του οποίου ο 1^ος Λόχος του δεν συμμετείχε. Οι μονάδες αυτές ήταν ο 2^ος Λόχος και ου­λαμός του 3^ου Λόχου του 1/40 Τάγματος Ευζώνων και ο 6^ος Λόχος του 15^ου Συντάγμα­τος Πεζικού Ιωαννίνων. Σε επίπεδο τακτικής ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί και σε αδυναμίες του επιτελείου της VIII Μεραρχίας να διευθετήσει διχογνωμίες των επικεφαλής των μαχόμενων τμημάτων αρνούμενο να αποστείλει αξιωματικούς του στα πεδία των μαχών για επιτοπία αξιολόγηση της κατάστασης. Ωστόσο τα προβλήματα αυτά αντισταθμίστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον ηρωισμό των περισσο­τέρων αξιωματικών και στρατιωτών. 

[2] Πρόκειται για τον Ανθυπολοχαγό Ελευθέριο Οικονόμου, ενώ του δεύτερου τα στοιχεία δεν είναι γνωστά.

[3] Στη διοίκηση του Λόχου αντικαταστάθηκε από τον επικεφαλής της 1^ης διμοιρίας μόνιμο Ανθυπο­λο­χαγό Αλέξανδρο Σίτα από τον Καταρράκτη Άρτας.

[4] Πρόκειται για τους Τιμολέοντα Βάρδα από Δίλοφο Ζαγορίου, Γεώργιο Ευθυμίου από Κυρα­βγένα Τρι­χωνίδας, Νικό­λαο Καλο­γιάννη από Βαρνάδες Δωδώνης και Δημή­τριο Μέγγουλη από Λίππα Δω­δώ­νης.

ΧΑΡΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

­

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 -ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ...

ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ

74 χρόνια μετά τον πόλεμο του’40 και ο παλαίμαχος και τραυματίας πολέμου  Σταμάτης Μανώλης (που είναι ίσως ο μοναδικός επιζών στη Λαυρεωτική από τους μαχητές του’ 40) θυμάται παρά τα 100 χρόνια που κουβαλά στους ώμους του.

Η μνήμη του παραμένει κοφτερή και οι αναμνήσεις του’40 είναι ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό του.

Τον συνάντησα στο σπίτι του και είχα μια συνομιλία μαζί του.
 Ξετυλίγει μνήμες και θυμάται εικόνες από την κήρυξη του πολέμου, την επιστράτευση, την πορεία προς στο  μέτωπο, τις σκληρές συνθήκες του πολέμου, τον τραυματισμό του και την επιστροφή στο χωριό του μετά από 6 μήνες στο μέτωπο.

Όταν αναφέρθηκα στους συμπολεμιστές του που δε γύρισαν από το μέτωπο και τις άλλες απώλειες, συγκινήθηκε, εξέφρασε την αντίθεσή του στους  πολέμους λέγοντας «Να μη σώσει να ξανάρθει τέτοιο πράγμα στον κόσμο».

Δείτε αυτό το βίντεο: