Τιμητική αναφορά στον έφεδρο υπολοχαγό Γεώργιο Ιω. Αναστασόπουλο

Εφυγε σήμερα από κοντά μας ένας από τους λίγους επιζώντες παλαιμάχους του’40.
Πρόκειται για τον έφεδρο υπολοχαγό Γεώργιο Ιω. Αναστασόπουλο.
Η τελευταία πράξη θα γίνει αύριο (23/7/2015) στο κοιμητήριο του Προφήτη Ηλία στην Αγία Παρασκευή Αττικής.
Την περίοδο του’40 ήταν έφεδρος Ανθυπολοχαγός του Πυροβολικού και πολέμησε στα βορειοηπειρωτικά βουνά κατά του Ιταλού εισβολέα.
Στις επιχειρήσεις του τομέα Αγιοι Σαράντα –Χειμμάρα τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Σ1 Πεδινό χειρουργείο που λειτουργούσε στο χωριό Βουλιαράτι Αργυροκάστρου.
Μετά την επούλωση των τραυμάτων επανήλθε πάλι στο μέτωπο και έμεινε μέχρι τη λήξη του πολέμου.
Τα γεγονότα του πολέμου έμειναν βαθιά χαραγμένα στο μυαλό του και μετά από 72 χρόνια από το έπος του 40, στο γέρμα της ζωής του, θέλησε να εκπληρώσει το χρέος προς τους συμπολεμιστές του που έμειναν για πάντα, στα μέρη που πολέμησε.
Ετσι με την ευκαιρία τριήμερης προσκυνηματικής εκδρομής στη βόρειο ήπειρο που πραγματοποίησαν τα πνευματικά σωματεία της χώρας μας ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΛΟΓΟΤΕΧΝΩΝ και ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ τα οποία μου εμπιστεύτηκαν την οργάνωσή της, έλαβε μέρος μαζί με μέλη της οικογένειάς του.
Οι σκηνές συγκινητικές. Αντίκρισε τα μέρη που πολέμησε και στο στρατιωτικό κοιμητήριο του Βουλιαρατίου ως παλαίμαχος του 40 κατέθεσε στεφάνι στη μνήμη των συμπολεμιστών του.
Λίγες ημέρες αργότερα τα πνευματικά σωματεία που προανέφερα σε ειδική τελετή που έγινε στην Αθήνα τον τίμησαν με το χρυσό Μετάλλιο Πνευματικής Αξίας Α’ Τάξεως.

Ενδιαφέρουσα ανακοίνωση για τους συγγενείς των πεσόντων 1940-41

Ενδιαφέρουσα ανακοίνωση για τους συγγενείς των πεσόντων 1940-41

Ανοιξε ο δρόμος και άρχισε η διαδικασία ενημέρωσης συγγενών πεσόντων για τη λήψη γενετικού υλικού προκειμένου να ταυτοποιηθούν οι πεσόντες 1940-41 που έπεσαν στο Αλβανικό μέτωπο.

Σύμφωνα με το Γενικό Επιτελείο Στρατού και το 401 ΓΣΝΑ/Κέντρο Μοριακής Βιολογίας οι συγγενείς των πεσόντων που επιθυμούν να αναγνωρίσουν μέσω ανάλυσης DNA τα λείψανα πεσόντων συγγενών τους θα πρέπει να προσέλθουν (μετά από τηλεφωνική προσυνεννόηση)  στο 401 ΓΣΝΑ (οδός Παν.Κανελλοπούλου 1 Αθήνα) στο κέντρο Μοριακής Βιολογίας (αρμόδιος ο διευθυντής του κέντρου ιατρός Παναγιώτης Μενούνος τηλ.210 7494749) για να γίνει η λήψη γενετικού υλικού.

Ετσι θα δημιουργηθεί η βάση δεδομένων και το υλικό αυτό θα χρησιμοποιηθεί για την αναγνώριση της ταυτότητας λειψάνων πεσόντων που έχουν περισυλλεγεί ή θα περισυλλεγούν αργότερα.

Για τους συγγενείς των πεσόντων που κατοικούν σε άλλα μέρη εκτός του νομού Αττικής η αιμοληψία μπορεί να γίνει σε στρατιωτικούς ή αν δεν υπάρχουν σε κρατικούς υγειονομικούς σταθμούς,

Στη συνέχεια το υλικό αυτό πρέπει να αποσταλεί στο 401 ΓΣΝΑ/Κέντρο Μοριακής Βιολογίας.

Σημειώνεται ότι στην όλη διαδικασία λήψης γενετικού υλικού δεν υπάρχει καμία οικονομική επιβάρυνση για τους συγγενείς.

Διευκρινίζεται επίσης ότι η λήψη αίματος μπορεί να γίνει από τους παρακάτω συγγενείς:

 Για περισσότερες πληροφορίες στο διευθυντή του κέντρου Μοριακής Βιολογίας στο 401 ΓΣΝΑ ιατρό κ.Παναγιώτη Μενούνο, τηλ. 210 7494749 τις εργάσιμες ημέρες και ώρες.

Εκθεση επί της δράσεως του 6ου λόχου του 15ου Συντάγματος πεζικού κατά τη μάχη της Βησσάνης

Έκθεση του Λοχαγού Δημητρίου Καραχάλιου

Επί της δράσεως του 6^ου Λόχου του 15^ου Συντάγματος Πεζικού Ιωαννίνων κατά τη μάχη της Βήσσανης

Σε προηγούμενη  ανάρτηση με θέμα «Η θρυλική μάχη της Βησσάνης» έγινε εκτενής αναφορά για τα γεγονότα, τους συντελεστές και τις απώλειες της μάχης αυτής.

Στην παρούσα ανάρτηση παρατίθεται η έκθεση του επικεφαλής του 6^ου Λόχου, Λοχαγού Δημητρίου Καραχάλιου.

Η έκθεση αυτή παρουσιάζει ιστορικό ενδιαφέρον γιατί εκτός από την περιγραφή των γεγονότων, παρατίθενται κατάλογος απωλειών καθώς και σχετικός χάρτης των επιχειρήσεων.

Το υλικό αυτό είναι του φίλου και αναγνώστη του ιστολογίου μου Γεωργίου Μέντζου.

Η ΕΚΘΕΣΗ

Την 5^η πρωινή ώρα της 19^ης Νοεμβρίου 1940 ο Λόχος ευρισκόμενος στα υψώματα βόρεια του χωριού Κάτω Ραβένια Πωγωνίου έλαβε τη διαταγή να κινηθεί προς κατάληψη του υψώ­ματος Καγιούνενα διερχόμενος τον ποταμό Γορμό σε σημείο χαρακτηριζόμενο επί του χάρτου με το γράμμα Ρ.

       Επειδή κατά τη νύχτα ο προσανατολισμός με το χάρτη ήταν αδύνατος λαμβανομένου υπόψη ότι το έδαφος ήταν τελείως άγνωστο, ο Λόχος αναγκάστηκε να αναζητήσει ως οδη­γό στρατιώτη του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου από τη Βήσσανη. Ο εν λόγω οδη­γός παρά τη λεπτομερή ενημέρωσή του από τον Διοικητή του Λόχου, οδήγησε το Λόχο όχι στον ανωτέρω λόφο αλλά σε άλλο ύψωμα περίπου δύο χιλιόμετρα βορειότε­ρα.

        Στις 8:30 ο Λόχος ως προπομπός διήλθε τον ποταμό από το σημείου βορειότερα του διαταχθέντος και αφού ανήλθε στις έναντι απότομες και από­κρημνες κλιτύες κατέλαβε βραχώδες ύψωμα κρίσιμης σημασίας. Και τούτο επειδή η κατά­ληψη του υψώματος διευκό­λυνε την άνοδο της Διλοχίας του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβι­νακίου, η οποία κατέλαβε τα βορειότερα υψώματα στην περιοχή όπου βρίσκεται το εξω­κλή­σι του Αγίου Αθανασίου. Εκεί όμως άρχισε να βάλλεται δραστικά από εχθρικά πυρά πεζικού με συνέπεια να καθηλωθεί και η περαιτέρω προώθηση της να καταστεί προβληματική.

       Οι απώλειες του εχθρού κατά τη φάση αυτή ήταν σημαντικές φθάνοντας τους 20 νε­κρούς από τους οποίους δύο αξιωματικοί πάνω στο ύψωμα και αρκετοί σε χαμηλότερα υψόμετρα. Επίσης συνελήφθησαν 30 αιχμάλωτοι που παραδόθηκαν προς φύλαξη στη δι­λο­χία του Ανεξαρτήτου Τάγματος. Οι απώλειες του Λόχου ήταν ένας ελαφρά τραυμα­τι­σμένος.

     Την επιτυχία απέδωσε ο διοικητής του Λόχου στην οργανωθείσα βάση εξόρμησης και την ταχύτητα της προς τα εμπρός κινήσεως του Λόχου που συνετέλεσε στον αιφνιδιασμό του εχθρού.

     Μετά την κατάληψη του εν λόγω βραχώδους υψώματος ο Λόχος βρέθηκε μπρος από τη Βήσσανη και ο Διοικητής του εν γνώσει του γεγονότος ότι είχε γίνει αθέλητη παρέκκλι­ση από την προβλεπόμενη κατεύθυνση έκανε λοξή στροφή προς τα αριστερά κατευθυνό­με­νος προς Καγιούνενα. Στο πλαίσιο αυτής της κίνησης κατέλαβε ένα άλλο ύψωμα καταδιώκοντας τον εχθρό αλλά εβλήθη πλευρικά και είχε αρκετές απώλειες. Όταν δε δέχτηκε και αντεπί­θε­ση από εχθρική δύναμη μεγαλύτερη τάγματος αναγκάστηκε να σταματήσει.

     Ο Διοικητής του Λόχου ήλθε αμέσως σε επαφή με τον Διοικητή του Ανεξαρτήτου Τάγματος Δελβινακίου Ταγματάρχη Τζανή Αλιβιζάτο στον οποίο ανέφερε την αποστολή του και ζήτησε να προχωρήσει η διλοχία του Τάγματος που ουδεμία πίεση δέχονταν προ­κειμένου να διευκολύνει την προώθηση του Λόχου προς εκπλήρωση της αποστολής του και περαιτέρω να καλύψει τα νώτα του Λόχου μετά την ολοκλήρωση της εν λόγω κίνησης. Η απάντηση του Διοικητού του Ανεξαρτήτου Τάγματος ήταν ότι η διλοχία είχε εντολή να σταματήσει εκεί που βρίσκονταν τη στιγμή εκείνη και ότι ο διοικητής του Λόχου ως εκ της θέσεως του θα έπρεπε να σκεφθεί μόνος του τι πρέπει να πράξει[1].

    Κατόπιν αυτών ο διοικητής του Λόχου διέταξε τους άνδρες του να κρατηθούν με κάθε θυσία στα υψώματα που είχαν καταλάβει. Και οι μεν εχθρικές επιθέσεις αποκρούονταν αλλά και οι απώλειες του Λόχου αυξάνονταν σε μεγάλο βαθμό.

     Οι στρατιώτες διατηρούσαν άριστο ηθικό αλλά άρχισαν να φωνάζουν ζητώντας πυρομα­χικά που είχαν λιγοστέψει. Σε σχετικό αίτημα λήφθηκε αρνητική απάντη­ση από τη διοίκηση του Τάγματος Δελβινακίου. ΄Ετσι ο διοικητής του Λόχου αναγκάστηκε να απευθύνει στους άνδρες του σύσταση για οικονομία πυρομαχικών, η δε εκδίωξη του επι­τι­θέμενου εχθρού να γίνει με φωνές «Εφ’ όπλου λόγχη – Αέρα». Στη φάση αυτή τραυ­ματίστηκε ο Διοικητής του Λόχου και δύο διμοιρίτες[2].

    Το ύψωμα εξακολουθούσε να κατέχεται και σε τούτο επέδρασε η παραμονή του διοικητή του Λόχου στο πεδίο της μάχης και μετά τον τραυματισμό[3] του και μέχρι το απόγευμα της ίδιας μέρας οπότε δήλωσε στους στρατιώτες του ότι δεν εννοεί να εγκαταλείψει το ύψωμα με τις λέξεις «εγώ θα μείνω εδώ και αν θέλετε να αφήσετε τον λοχαγό σας να τον συλλάβουν αιχμάλωτο, φύγετε». Η απάντηση των στρατιωτών ήταν με μια κραυγή «Όχι, δεν θα τον εγκα­ταλείψουμε, εδώ θα πεθάνουμε όλοι» και έβαλαν όρθιοι.

     Ο ηρωισμός των οπλιτών και αξιωματικών του Λόχου κατέπληξε τον διοικητή του, και παρά τις σοβαρές απώλειες από 35 τραυματίες μεταξύ των οποίων, όπως προαναφέρθηκε, του ιδίου και δύο διμοιριτών και τέσσερις νεκροί[4], εξακολουθούσαν να παραμένουν στις θέσεις τους βάλλοντες όρθιοι και εκδιώκοντες τον εχθρό με τις φωνές «Εφ’ όπλου λόγχη – Αέρα».

     Εν τέλει ο διοικητής του Τάγματος Δελβινακίου ήλθε αυτοπροσώπως στο ύψωμα όπου αντιλήφθηκε τη σοβαρότητα της κατάστασης και ενίσχυσε τον Λόχο με πυρομαχικά.

           Εν Τ.Τ. 712 τη 16/12/1940

                              Ο

           τέως Δ/της του 6^ου Λόχου

                 Δημ. Καραχάλιος

---

[1] Βασική αιτία της έλλειψης επαρκούς συντονισμού των ελληνικών τμημάτων κυρίως από προ­σω­πι­κές αντιζηλίες, αποτελεί η συγκρότηση της δύναμης που ανέλαβε την ανακατάληψη των υψωμάτων της Βήσσανης από ετερόκλητες μονάδες που πλαισίωσαν τη διλοχία του Ανεξάρτητου Τάγματος Δελβινακίου του οποίου ο 1^ος Λόχος του δεν συμμετείχε. Οι μονάδες αυτές ήταν ο 2^ος Λόχος και ου­λαμός του 3^ου Λόχου του 1/40 Τάγματος Ευζώνων και ο 6^ος Λόχος του 15^ου Συντάγμα­τος Πεζικού Ιωαννίνων. Σε επίπεδο τακτικής ευθύνη θα πρέπει να αποδοθεί και σε αδυναμίες του επιτελείου της VIII Μεραρχίας να διευθετήσει διχογνωμίες των επικεφαλής των μαχόμενων τμημάτων αρνούμενο να αποστείλει αξιωματικούς του στα πεδία των μαχών για επιτοπία αξιολόγηση της κατάστασης. Ωστόσο τα προβλήματα αυτά αντισταθμίστηκαν σε μεγάλο βαθμό από τον ηρωισμό των περισσο­τέρων αξιωματικών και στρατιωτών. 

[2] Πρόκειται για τον Ανθυπολοχαγό Ελευθέριο Οικονόμου, ενώ του δεύτερου τα στοιχεία δεν είναι γνωστά.

[3] Στη διοίκηση του Λόχου αντικαταστάθηκε από τον επικεφαλής της 1^ης διμοιρίας μόνιμο Ανθυπο­λο­χαγό Αλέξανδρο Σίτα από τον Καταρράκτη Άρτας.

[4] Πρόκειται για τους Τιμολέοντα Βάρδα από Δίλοφο Ζαγορίου, Γεώργιο Ευθυμίου από Κυρα­βγένα Τρι­χωνίδας, Νικό­λαο Καλο­γιάννη από Βαρνάδες Δωδώνης και Δημή­τριο Μέγγουλη από Λίππα Δω­δώ­νης.

ΧΑΡΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

­

ΕΠΕΤΕΙΑΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΌΥ 1940

Επετειακή εκδήλωση για τους πεσόντες του'40 στην Κερατέα Αττικής
Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου και είναι  ανάγκη να θυμηθούμε εκείνους που αγωνίστηκαν στον πόλεμο του'40. Αρκετοί απ'αυτούς δεν γύρισαν πίσω. Περίπου 8.000 έμειναν για πάντα στη γειτονική χώρα άταφοι οι περισσότεροι.
Στην Κερατέα Αττικής ο πολιτιστικός Σύλλογος "ΧΡΥΣΗ ΤΟΜΗ"  οργανώνει την Παρασκευή 24 Οκτωβρίου ώρας 20:00 εκδήλωση με θέμα "ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΚΕΡΑΤΕΑΣ -ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ".
Θα παρουσιαστεί υλικό για πρώτη φορά και θα ακούσετε αναμνήσεις παλαιμάχων.
Οσοι μπορείτε προσέλθετε.

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 40 -ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ...

ΕΝΑΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ

74 χρόνια μετά τον πόλεμο του’40 και ο παλαίμαχος και τραυματίας πολέμου  Σταμάτης Μανώλης (που είναι ίσως ο μοναδικός επιζών στη Λαυρεωτική από τους μαχητές του’ 40) θυμάται παρά τα 100 χρόνια που κουβαλά στους ώμους του.

Η μνήμη του παραμένει κοφτερή και οι αναμνήσεις του’40 είναι ανεξίτηλα χαραγμένες στο μυαλό του.

Τον συνάντησα στο σπίτι του και είχα μια συνομιλία μαζί του.
 Ξετυλίγει μνήμες και θυμάται εικόνες από την κήρυξη του πολέμου, την επιστράτευση, την πορεία προς στο  μέτωπο, τις σκληρές συνθήκες του πολέμου, τον τραυματισμό του και την επιστροφή στο χωριό του μετά από 6 μήνες στο μέτωπο.

Όταν αναφέρθηκα στους συμπολεμιστές του που δε γύρισαν από το μέτωπο και τις άλλες απώλειες, συγκινήθηκε, εξέφρασε την αντίθεσή του στους  πολέμους λέγοντας «Να μη σώσει να ξανάρθει τέτοιο πράγμα στον κόσμο».

Δείτε αυτό το βίντεο:

74η επέτειος του ΟΧΙ -Προσκήνυμα στoυς τόπους που αναπαύονται Ελληνες πεσόντες του’40

74η επέτειος του ΟΧΙ -Προσκήνυμα στoυς τόπους που αναπαύονται Ελληνες πεσόντες του’40

Πλησιάζει η 28η Οκτωβρίου και η Ενωση Ελλήνων Λογοτεχνών, το αρχαιότερο λογοτεχνικό σωματείο της χώρας, για τρίτη συνεχή χρονιά, προγραμμάτισε τριήμερη εκδρομή –Προσκύνημα στη Βόρεια Ηπειρο  για να τιμήσει τους πεσόντες του’40.

Συμμετέχουν και αρκετοί συγγενείς πεσόντων.

Η ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε στο τεύχος 192 του περιοδικού «ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ» έχει ως ακολούθως:

Τα αδέλφια σχίζουν τα βουνά

Τα αδέλφια σχίζουν τα βουνά, ένα συγκινητικό περιστατικό από τον πόλεμο του'40

Στον πόλεμο του’40 αρκετά ήταν τα αδέλφια που πολεμούσαν στην πρώτη γραμμή. Μερικές περιπτώσεις έχουμε αναφέρει σε προηγούμενες αναρτήσεις σε αυτό το ιστολόγιο.

Ένα συγκινητικό περιστατικό καταγράφει στο πολεμικό του ημερολόγιο ένας μαχητής του’40.

Διαβάστε το.

Είχαμε μπει σε πορεία και βρισκόμαστε ακριβώς πάνω από το μεθοριακό χωριό Αργυροχώρι. Δεξιά μας υπήρχαν αρκετά φρεσκοσκαμμένα μνήματα παλληκαριών μας που έπεσαν στη χτεσινή μάχη. Σε κάθε τάφο, ένας πρόχειρος ξύλινος Σταυρός καμωμένος από σανίδες κιβωτίων πυρομαχικών και μια επιγραφή με μπογιά άγνωστη, φανέρωνε την ταυτότητα του νεκρού παλληκαριού.

Κι ενώ βαδίζαμε, βλέπουμε ένα στρατιώτη μας να πέφτει μ' ορμή επάνω σ’ ένα τάφο και με τη λόγχη και τα χέρια του άρχισε να σκάβει με μανία το χώμα λέγοντας: "Αδερφέ μου, αδερφούλη μου!"

 Ο καημένος ενώ βάδιζε είδε σ’ένα τάφο το όνομα του αδερφού του και ρίχτηκε να τον ξεθάψει για να του δώσει τον τελευταίο ασπασμό. Δώσαμε και πήραμε όσο να τον σηκώσουμε από το φρεσκοσκαμμένο τάφο. Αλήθεια πόσο δίκιο έχει ο λαός μας που λέει: Τ' αδέρφια  σκίζουν τα  βουνά!.

Αλέξανδρος Λαζάνης –Αναμνήσεις από το μέτωπο του 1940 και της κατοχής